MARIA CASTELLANOS

SYMBIOTIC INTERACTION

Geselecteerde artiesten:

Maria Castellanos [Sp]
WebFbTwInst

SYMBIOTIC INTERACTION

De laatste jaren heb ik me toegespitst op de ontwikkeling van interfaces van het lichaam die mogelijk maken de menselijke vaardigheden te verbeteren. Hiervoor doe ik onderzoek naar de grenzen tussen wearables en cyborgs als paradigma voor de uitbreiding van de zintuiglijke mogelijkheden van de mens.

Anderzijds zijn planten levende en gevoelige organismen, soms veel gevoeliger dan mensen in welbepaalde omstandigheden. Daarom gebruikte ik planten om ecologische data te verzamelen die mensen niet kunnen meten.

Symbiotic Interaction is een project waarbij twee kledingstukken zijn ontwikkeld om minuscule planten te dragen die hun omgeving kunnen meten en controleren. Daarbij werken ze als een interface voor veranderingen en geven ze ecologische data door aan de drager.

Dit is mogelijk dankzij een sensor die we hiervoor ontwikkelden. Een sensor die de elektronische trillingen in de plant meet. Op basis van algoritmen kunnen we de metingen in het kledingstuk zichtbaar maken. Op die manier ontstaat er een symbiotische wisselwerking tussen mensen en planten. Mensen ontvangen de informatie over het milieu dankzij kleurveranderingen, een klein scherm dat is ingebouwd in een handschoen en subtiele vogelgeluiden. De planten daarentegen krijgen CO2 van de menselijke adem en ze worden gevoed en krijgen water door een drupsysteem dat is geïnstalleerd op de rug van het individu.

Zo onderzoeken we de grenzen tussen levende organismen en de verschillende types van symbiotische relaties en kunnen we beginnen dromen van een cyborg van de toekomst: een nieuw wezen dat mogelijk maakt dat planten en mensen samenleven in een perfecte symbiose.

BIO

María Castellanos is een Spaans kunstenares en onderzoekster: ze behaalde een graad en doctoraat Schone Kunsten aan de Universiteit van Vigo in Spanje. Ze doet onderzoek naar technologische prothesen, met bijzondere aandacht voor hybridiseringen tussen cyborgs en wearables als paradigma voor de uitbreiding van de zintuiglijke mogelijkheden van de mens vanuit een artistieke benadering. De laatste jaren onderzocht ze ook hoe we de vermogens van de mens kunnen uitbreiden door middel van technologie.

Ze won verschillende prijzen, wat haar de kans gaf haar kunstwerken te produceren, zoals: Next Things Award 2015, een gezamenlijk projectvoorstel door LABoral Centro de Arte in Gijón (Spanje) en Company Telefónica R&D in Barcelona (Spanje), waar ze de “Environment Dress” ontwikkelde. Dit is een draagbaar instrument dat de agressiviteit van onze omgeving kan meten, de variabelen in het milieu kan detecteren en ons hiervoor kan waarschuwen. Dit project genoot grote internationale belangstelling en werd genomineerd voor de STARTS-prijs 2016 (Ars Electronica), en werd geselecteerd door de jury van het 20ste Japan Media Art Festival.

Daarnaast is ze artist-in-residency in het kader van SoftLab in Sliperiet, Umea Universiteit (Zweden), wat haar toelaat haar project Symbiotic Interaction te ontwikkelen: twee kledingstukken waarin planten dankzij sensoren en algoritmen de veranderingen in het milieu meten en ons hiervoor waarschuwen door kleurwijzigingen en geluiden op een scherm.

Onlangs won ze het artist-in-residency programma VERTIGO STARTS, een Europees project in het kader van de EU-Horizon 2020. Onder dit project, dat wordt geleid door het Centre Pompidou en IRCAM in Parijs en het Fraunhofer-Gesellschaft in Duitsland, zal ze een haar nieuw project “The plants sense” ontwikkelen.

Ze nam ook deel aan verschillende tentoonstellingen en kunstenfestivals. Ze werkte als professor aan de Universiteit van Vigo en gaf tussen 2010 en 2012 de cursus ”Art and Multimedia Scene” voor de graad Schone Kunsten. Ze werkt momenteel in dezelfde universiteit als docent voor de masteropleiding Fine Arts Research.

Ze werkt ook mee aan een pedagogisch innovatieprogramma “auLAB” aan het LABora Centro de Arte, waar ze onderzoek verricht en les geeft in het vakgebied Kunst & Wetenschap. Ze ontwikkelt hier het programma “Humans & Machines” met de bedoeling vanuit een artistieke invalshoek jongeren kennis te laten maken met wearables en hen presentatietools en praktische instrumenten geeft om dit zelf te doen.

Ze geeft ook presentaties en workshops aan verschillende universiteiten over de hele wereld, zoals: de Zokei Universiteit in Tokyo (Japan), de Universiteit van Lissabon (Portugal) of Technarte, de Internationale Conferentie van Kunst & Technologie van Bilbao, waar ze in 2016 de Best Paper Award mocht ontvangen.

PRODUCTIE

Dit project werd mogelijk gemaakt dankzij de SoftLab Scolarship te Sliperiet, residentie tijdens de ArtsCampus aan de Universiteit van Umeå, Zweden.

Staaks van onderzoek / innovatie

Planten zijn levende organismen die overal op de aardbol aanwezig zijn. Toch kunnen we ze niet horen, we kunnen niet met hen communiceren en we hebben niet het vermogen hen te begrijpen. Wetenschap en technologie bieden ons echter wel de instrumenten om deze communicatie mogelijk te maken. In die zin heb ik, in samenwerking met Alberto Valverde, een sensor ontwikkeld die elektrische trillingen in planten kan meten. We merkten op dat de elektrische trillingen veranderen in functie van wisselingen qua temperatuur, licht en luchtdruk.

Het belangrijkste onderzoek van Symbiotic Interaction  richt zich op het algoritme, dat speciaal werd ontwikkeld voor dit project en dat ons mogelijk maakt om de meting te interpreteren en de elektrische trillingen die we ontvangen van planten te versterken. We verkrijgen deze resultaten dankzij experimenten en een artistieke benadering. We waren er immers van overtuigd dat planten ons kunnen helpen om veranderingen in het milieu en de omgeving vast te stellen, iets wat de natuurlijke sensoren in ons lichaam niet kunnen. Bovenop het feit dat we resultaat boekten vanuit een artistieke invalshoek, kregen we tijdens onze stage aan de Universiteit van Umea de kans ons project voor te stellen aan het onderzoeksteam van Stéphanie Robert van de Zweedse Universiteit Landbouwwetenschappen aan het Centrum Plantenwetenschappen in Umea. Zo konden we onze resultaten ook wetenschappelijk staven.

Hoewel we voorheen een beeldend werk wilden creëren enkel om te onderzoeken en te berekenen hoe een toekomstige symbiose mens-plant mogelijk kan zijn, kwamen we dus ook tot de constatatie dat de metingen nuttig kunnen zijn voor andere doeleinden. Bijvoorbeeld voor het voorkomen van plagen in de landbouwindustrie of het voorspellen van aardbevingen, aangezien de wortels van planten gevoelig zijn voor beweging.

Alle technologieën die we gebruikten vonden we bij de doe-het-zelf. Bijvoorbeeld arduino voor de sensoren, 3D-printers om de structuren van onze instrumenten te creëren of naaimachines om de zachte onderdelen van onze kledingstukken te maken.

Tot slot, meer over de twee kledingstukken die het kunstwerk vormen: er is een klein scherm ingewerkt in de handschoen, enkele kleine luidsprekers in het kledingstuk en de LED-lichten tonen kleurveranderingen. Hierdoor kunnen we zien wat de planten in zich opnemen en meten.

Vermeldingen Van De Prijs En Het Uitzenden Van Het Kunstwerk

– LookForward Fashion Tech Festival, La Gaîté Lyrique, Paris, France.
– LookForward Fashion Tech Festival, Musée La Piscine, Roubaix, France.

FollowFb.Tw.
...

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!