Alexandra Dementieva

BREATHLESS

Genodigde Artiesten:

Alexandra Dementieva [Be]
WebFb

Breathless

De installatie Breathless  verenigt alle eigenschappen van Dementieva’s typerende stijl, zoals de programmatische interactiviteit, de ambitie om van de toeschouwer tegelijk de protagonist en de “maker” van het werk te maken, die onontbeerlijk is voor het bestaan van het werk. Tegelijk wordt het gekenmerkt door het wegnemen van de druk op de toeschouwer: deze kan zelf kiezen of hij actief wil interageren met het werk of er gewoon voorbij wil lopen.

De installatie bestaat uit drie interactieve objecten die lichtbundels kunnen uitstralen. Twee van deze objecten zijn rechtstreeks verbonden met een RSS news feed, die een overzicht geeft van ongeveer 50 kranten en tijdschriften, waarvan de inhoud via een computer op de objecten wordt geprojecteerd. Het programma is zo opgesteld dat het woorden en begrippen zoekt die te maken hebben met de concepten angst en verlangen.

Het eerste object staat voor angst, het tweede voor verlangen. Als de machine een woord vindt in relatie met angst, flitst een lichtboog uit het eerste object. Wanneer er meerdere woorden gevonden wor den op de verschillende nieuwsportalen, vermenigvuldigen de lichtbundels zich tot een bovenwaartse lichtspiraal. Hoe meer woorden, des te lichtgevender het object. De woorden zelf verschijnen bovenaan het object. Parallel en op dezelfde manier wordt het concept verlangen gevisualiseerd. Ook het derde object werkt volgens dit principe. Het is draadloos verbonden met de straat. Het aantal diodekabels dat oplicht, wordt bepaald door het niveau van lawaai en luchtvervuiling in de straat. In alle drie objecten zit een anemometer verwerkt, die de snelheid van de wind moet meten. De toeschouwer die het waagt de cabine te betreden, kan in de windmeter blazen en zo het werk veranderen door middel van de eigen adem: het licht verandert en de woorden worden omgevormd tot tekens zonder enige betekenis. Een eenvoudige menselijke ademhaling wordt plots belangrijk en bepaalt de ons omringende omgeving.

Kortom, we krijgen te maken met een bijzonder diagram dat wordt geprojecteerd op de drie interactieve objecten. De hoogte van de kolommen, die statistische indicatoren voorstellen, geven de niveaus van angst en verlangen weer, tegen een achtergrond van milieuvervuiling. Al deze indicatoren kunnen gemakkelijk worden verwijderd door menselijke ademhaling. (E. Selina)

Productie

CYLAND Media Lab, VGC (Vlaamse Gemeenschapscomissie), Adem vzw Programming and engineering by Sergey Komarov, Alexey Grachev, breath detector – Interface-Z – With support from iMAL asbl/vzw, Flemish Ministry of Culture.

BIO

Studeerde journalistiek en schone kunsten in Moskou en Brussel. Haar belangrijkste invalshoeken zijn sociale psychologie en perceptie en hun toepassing in interactieve multimedia-installaties. Haar videowerk integreert verschillende elementen, waaronder gedragspsychologie, waardoor ze een verhaallijn ontwikkelt door het gebruik van een ‘subjectieve camera’. Met haar interactieve installaties tracht ze het potentieel van de geest te verbreden aan de hand van verschillende productiematerialen: computers, videoprojecties, soundtracks, dia’s, fotografie, etc. Door te verwijzen naar bepaalde historische, culturele en politieke gebeurtenissen creëren de locaties van de tentoonstelling het kader waarin het idee vorm krijgt. De projecten verkennen de diepte van gevoelsbeleving van de toeschouwer en de interactie van de individuele bezoeker met de tentoonstelling en de andere bezoekers. Voor Dementieva zijn het onderwerp van een installatie of de productiemethode ondergeschikt aan de geest van de gebruiker. Deze laatste wordt dus het middelpunt van het project of de belangrijkste uitvoerder van de performance.

In de installaties krijgen de toeschouwers een belangrijke rol toebedeeld. De ontwikkeling van een video of een soundtrack hangt af van hun daden in deze interactieve omgeving. Ze kunnen een betekenisvolle handeling stellen en de effecten van hun beslissing of keuze worden zichtbaar. De psychologische aspecten van een individu of van groepsgedrag zijn belangrijk en ze beïnvloeden op hun beurt hoe het script evolueert. In deze conceptuele structuur krijgen de gebruikers altijd de mogelijkheid om zich op verschillende punten te verplaatsen van het ene voortdurend veranderend videoverhaal naar een andere verhaallijn in de video. Situaties die structureel met elkaar in verband staan, roepen een verantwoordelijkheidsgevoel op tegenover de ervaring. Dit versterkt op zijn beurt de onderdompeling in functie van de locatie: wie een keuze maakt, is verantwoordelijk voor de gevolgen van deze keuze. Als een beslissing leidt tot een gevoelig resultaat, is de toeschouwer zich ervan bewust dat de volgende beslissing meteen een legitiem gevolg zal hebben. Zo wordt de bewustwording van de toeschouwer gehuld in diens ervaring van besluitvorming. Deze constante lus van feedback versterkt de contextuele world-of-concern en bouwt de verhalende omgeving van de installatie.

 Sleeper, 2017 • Cycloramadrome, 2014 • The Unbearable Lightness, 2009 • Drama House, 2009 •  Monolith, 2010 • Alien Space, 2008 • Stakler/ Brain Scanner, 2006 • Limited Spaces-2/ Screen, 2005 • Limited Spaces -1/ Cube, 2004

Staaks Van Onderzoek / Innovatie

Het onderwerp van het onderzoek lag in de studie van massamedia en de media in het algemeen, die de realiteit en de perceptie ervan vorm geven. Van oudsher worden de media gezien als een betrouwbare bron van informatie maar met de opkomst van de massamedia worden hun betrouwbaarheid, hun onpartijdigheid en hun verhouding tot reclame meer en meer in vraag gesteld. Wereldwijde verbondenheid en ontwikkelingen in digitale technologie hebben mogelijk gemaakt dat gebeurtenissen, waar dan ook, overal nieuwswaarde kunnen krijgen. Om op de hoogte te blijven, schakelen de meeste mensen ‘s morgens en ‘s avonds over op het nieuws maar ze baseren zich vaak blindelings op de massamedia als hun belangrijkste bron van informatie. Massamedia vertellen ons wat belangrijk is – en ze kunnen van onbeduidend nieuws wereldnieuws maken. De publieke opinie en de blik op de werkelijkheid worden dus grotendeels door hen gevormd en beïnvloed.

Twee lichtgevende beelden reageren op zoektermen op nieuwswebsites en worden gelinkt aan de lexicale velden van angst, het tweede aan verlangen, twee motoren van de mensheid. Zonder toeschouwers geven de beelden meer of minder licht, naargelang de woorden verschijnen op de websites die gevolgd worden. Ze zijn de volumemeters van de menselijke activiteit. Woorden roepen andere woorden op, en de toeschouwer is geneigd om met de beelden te spreken en interageren door een sensor in de vorm van een microfoon. Alleen de adem heeft een impact, hoe vergankelijk en ongecontroleerd deze ook is: het gooit de lichtbundels door elkaar en plaatst de handeling van één individu tijdelijk boven de indicator van wereldwijde bedrijvigheid. De beïnvloeding bestaat alleen door de gemeenschappelijke noemer tussen mensen en ademhaling. Een derde installatie wordt constant gevoed door ecologische parameters, zoals temperatuur en geluid. Deze kan ook reageren op een handeling van een bezoeker maar niet zoals de twee andere installaties. We moeten lang blazen op een sensor om het licht te veranderen, wat wijst op het feit dat we de tijd moeten nemen na te denken over de gevolgen van onze handelingen, wat onze bedoeling ook moge zijn.

Een bezoeker kan de werkelijke wereld niet veranderen maar kan het enkel op een bepaald ogenblik zijn of haar menselijkheid opleggen. Het draait om de impact van het individu op de maatschappij door technologie en de bewustwording van de eigen daden op de wereld. Objecten zouden slechts lichtsculpturen kunnen zijn, kunnen overal geplaatst worden en ons op een nieuwe manier nieuws verschaffen. Wanneer er in de wereld iets gebeurt en verschillende kranten hier verslag over uitbrengen, geeft het object alleen maar meer licht. De betekenis is belangrijker dan de techniek en het werk richt zich op het verlangen en de angst van mensen.

Het controlestysteem werd ontwikkeld dankzij Arduino, 2 ventilatoren, een Bleutooth-zender, een microfoonen werd aangesloten op het internet met een computer via MAX/MSP 6.

Sofware:

MAX/MSP

Vermeldingen Van De Prijs En Het Uitzenden Van Het Kunstwerk

– Premiere – Cyberfest, Hermitage Museum, St. Petersburg (RU) – 2011;
selected by Emmeotto Living gallery Rome (IT) (long list of Celeste Prize 2012)
– 10 Installations, MMOMA, Moscow – 2017
Bam Festival, Manege, Liege (BE) – 2016
Digitalife Romaeuropa, MACRO Museum, Rome (IT) – 2015,
FILE 2015, FIESP Cultural Center – Ruth Cardoso, Sao Paulo (BR) – 2015
– Parallel Dimensions, Marion De Cannière gallery, Antwerp (BE) – 2013
– Сapital of Nowhere, parallel project of Venice 55 Biennale,
university Ca Foscari, Venice (IT) – 2013
Public Data Explorer, HLP gallery, Brussels (BE) – 2013
Speech about Crysis, Emmeotto Living, gallery, Rome (IT) – 2013
The Timekeeper, iMAL, Brussels (BE) – 2012

FollowFb.
...

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!